suçluluk duyuyorum...

[yalnız_83]

merhabalar
ben 25 yaşında bekar bir bayanım.çocukluğumda yaşadığım problemler yüzünden kimseye güvenemiyorum ve insanların adeta bana karşı birleştiklerini düşünüyorum.bana kötü birşey yapacaklar korkusuyla yaşıyorum.çocukken daha 14 yaşında yakın bir akrabamın tacizine uğradım ve bu hep böyle devam etti sorunumu kimseye de anlatamadım çünkü ailevi sorunlarım da vardı,anlattğımda hep suçlanan olduğumdan kendimce çözümler bulmaya çalışırdım.ailemden destek alamazdım hiçbir zaman. insanlar bana ne yaparlarsa yapsınlar anlattığımda beni suçlarlardı.bende kendimi suçlu olduğuma inandırmıştım artık...asla insanları suçlamam kendi içimde hep ben suçluyum ben bunu yaptım ki o bu karşılığı verdi derim...
üniversite yıllarım bu yüzden tam bir işkenceye döndü...
bana yapılan herşeyin suçlusu bendim çünkü...ve olmadık şeyler yaptılar...
kimseye de anlatamadım...çünkü bana destek olabilecek kimse yoktu...
kendimi çok yalnız hissediyorum...
bana yardım ederseniz sevinirim...

[baypsikolojik]

merhaba..bu konuda burada sadece görüş alabilirsin bence..yaşadığın problemleri çözmek için uzman birisiyle yüz yüze görüşürsen senin için daha iyi olur..çözülemeyecek problem yoktur..

[turancı]

merhaba ablacım suçluluk duymana gerek yok. eğer çevrendeki insanlar tarafından sürekli eleştiriliyor suçlanıyorsan kendini savun o insanlara illa birşeyleri ispat etmene gerek yok.inanmazlarsa inanmasınlar kendini kötü hissetme. sabah kalktığında önce kendine teşekkür ederek güne başla ve hayatın kendine borçlu olduğunu düşün. borcunu almak için hayatın peşinden koş.....

[şubumi]

merhaba
Yazınızı okudum ve ilk önce kendimi sizin yerinize koymaya çalıştım, gerçekten yaşadıklarınız çok ağır bunun sonucunda da tepkileriniz buna göre çok normal yani bir insana güvenme noktasında  probleminizin olması gayet normal.Bununla birlikte bir özgüven sorununuz gerçekleşmiş kendinizi artık hükmen mağlup olmaya kabullendirmeye çalışıyorsunuz bu da sizi problemlerden ufak bir ışık da olsa uzaklaştırmaya sağlıyor.yalnız problerimizi bastırarak sadece onları bir yay gibi sıkıştırırız ve ilerde uygun bir zeminde sıçramasına olanak sağlarız.bence şu an o sıçramayı yaşıyorsunuz ve problemle yüzleşmeye ve onu yenmeye hazırsınız onun için size başarılar diliyorum.ayrıca bir uzman desteği almanızı tavsiye ediyorum.

[isyanbul]

ablacım kendini nereye kadar suçlayabilirsin. sen sana yapılan yanlışları kabullendiğin ve kendine yapıştırdığın sürece hayatın daha kötü bir hal alır. senin ilk önce yapman gereken senin haklı olduğun ama karşındaki insanın haksız olduğu bir meselede sesini en yüksek şekilde çıkarıp kendini ezdirmemendir. yanında kimse olmayabilir, kalabalık bir ailen vardır ama yalnızsındır, sessizliğin bir çığlık olur ama kimsede duymamış olabilir. zaten hayatta bütün bunlara rağmen yaşamak değilmidir. sen kendini hiçbir zaman bırakma bol bol ALLAH'A  dua et, ona sığın. elbet birgün sende feraha çıkarsın. ALLAH yardımcın olsun. şunu unutmaki insan kendinden vazgeçtiği zaman kaybeder